ด้นดั้นดุ่มเดี่ยวคนเดียวแด

Sale!

฿150.00 ฿135.00


SKU: 9789748418810 Category:

ข้อมูลสินค้า

คำปรารภพี่สาว ผู้รักษาต้นฉบับ

คำนำบรรณาธิการ

ความในใจของบรรณาธิการ

คำนำสำนักพิมพ์

อาฆาตานุสรณ์ (๒๔๘๙)

นิราสอพยพ (๒๔๘๙)

นิราสรัก (๒๔๙๐)

นิราสหญิง (๒๔๙๐)

รอยยิ้ม (๒๔๙๓)

อันของขวัญวันเกิดประเดิดประดัก (๒๔๙๓)

งานถวายพระเพลิง (๒๔๙๓)

ตอบสาส์นจันทิมา

ตอบสารจันทิมา (๒๔๙๓)

วจีจากน้อง (๒๔๙๓)

แรงรื่นแรงรมย์เร้า ร่มฟ้าฟูผงร ฯ (๒๔๙๓)

อย่าหยันเย้ยเยาะหะเหยฤเปรย ณ หฤทัย

ตูใช่กวีไกร กวิน ๚ะ (๒๔๙๓)

รุ่งรุ่งสุริยะแย้มฟ้า (๒๔๙๓)

งาม – งอน (๒๔๙๓)

คิดไว้ในใจ (๒๔๙๓)

นวฉนำ (๒๔๙๔)

จดหมายถึงคึกฤทธิ์ (๒๔๙๔)

คำกล่าวของเคร็ก เจ. เรย์โนลด์ที่ว่า “จิตร ภูมิศักดิ์เป็นผู้กำเนิดสองครั้ง” ดูจะเป็นบทสรุปตำนานชีวิตของจิตรได้อย่างรวบรัดและชัดเจนที่สุด จากปรากฏการณ์ที่จิตรจบชีวิตลงในชายป่าเมื่อวันที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๐๙ และ “เกิดใหม่” หลังจากนั้น ๗ ปี

หลังเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ ชีวิตและผลงานของจิตร ภูมิศักดิ์ ถูกรื้อฟื้น และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ผลงานของเขาในนามปากกาต่าง ๆ ถูกนำมาเผยแพร่ไม่หยุดหย่อนพร้อม ๆ กับชื่อจิตร ภูมิศักดิ์กลายเป็นแบบอย่างของปัญญาชนปฏิวัติ ซึ่งทวีความเข้มแข็งยิ่งขึ้นเมื่อมีการสร้างเรื่องเล่า/ตำนานชุดต่าง ๆ ขึ้นมาหนุนเสริม

จนกระทั่งปัจจุบัน แม้เวลาจะผ่านไปกว่า ๓๐ ปี และบทบาทนักปฏิวัติของเขาจะลดความสำคัญลงไป แต่ผลงานของจิตรยังคงปรากฏและสำแดงคุณค่าโดดเด่น โดยเฉพาะในแวดวงประวัติศาสตร์โบราณคดี และภาษาศาสตร์ ผลงานหลายชิ้น เช่น ความเป็นมาของคำสยาม, ไทย ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ, โองการแช่งน้ำและข้อคิดใหม่ในประวัติศาสตร์ไทยลุ่มน้ำเจ้าพระยา, สังคมไทยลุ่มน้ำเจ้าพระยาก่อนสมัยศรีอยุธยา ฯลฯ ได้รับการยกย่องในฐานะงานที่ “ทะลวงกรอบทะลายกรง” บุกเบิกแง่มุมใหม่จากกรอบคิดเดิม

โครงการสรรพนิพนธ์ จิตร ภูมิศักดิ์ ได้ทอดระยะเวลาแก่ข้าพเจ้า ในฐานะบรรณาธิการจนนานเกินควรกว่าที่จะรวบรวมบทกวีนิพนธ์ของ จิตร ภูมิศักดิ์ ให้ได้เสร็จเกือบสมบูรณ์ที่สุด หากจำกันได้ ก่อนหน้าเมื่อ๒๖ ปีที่แล้ว ข้าพเจ้าเคยรวบรวมงานกวีนิพนธ์ของ จิตร ภูมิศักดิ์ พิมพ์เป็นรูปเล่มในชื่อ ความใฝ่ฝันแสนงาม ได้ปรารภไว้ว่า สามารถรวบรวมงานกวีนิพนธ์ของจิตรได้เพียง ๘๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้น มาในครั้งนี้ ข้าพเจ้า พอจะเอ่ยได้เต็มปากเต็มคำว่า น่าจะสมบูรณ์ถึง ๙๕ เปอร์เซ็นต์ทีเดียว

ที่ยังไม่สมบูรณ์ เพราะไม่พบวารสารหรือนิตยสารเก่าๆ ที่สืบทราบ ว่ามีบทกวีของจิตรตีพิมพ์อยู่ และยังมีงานกวีบางชิ้นที่ยังไม่เคยตีพิมพ์มาก่อนเลย ต้นฉบับก็ไม่ทราบตกหล่นไปอยู่ที่ใคร เช่น

๑. บทกวี “นวเมศวรราชสดุดี” ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ตอ. ปีที่ ๑ (หนังสือโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา) ค้นที่โรงเรียนเตรียมอุดมฯ พญาไทก็ไม่พบหนังสือเล่มดังกล่าว

๒. “นิราสจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย” ไม่เคยตีพิมพ์มาก่อน และไม่ทราบว่า ณ เวลาปัจจุบัน ต้นฉบับตกไปอยู่กับผู้ใดเช่นกัน

๓. งานกวีนิพนธ์ในห้วงเวลาที่เข้าต่อสู้ร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ไม่ทราบว่ามีกี่ชิ้น และใครรักษาต้นฉบับอยู่บ้าง และหากคิดว่าใช่ ก็ควรนำมาเผยแพร่ และน่าจะต้องมีหลักฐานอ้างอิงประกอบว่าใช่ของจิตรแน่นอน ?