อ่าน ‘วัฒนธรรมชุมชน’

Sale!

฿220.00 ฿198.00


SKU: 9789749375952 Category:

ข้อมูลสินค้า

คำนำ

อ่านเอาเรื่อง อ่านเอารส โดย ไชยันต์ รัชชกูล

อารัมภบท โดย ยุกติ มุกดาวิจิตร

บทที่ 1 กรอบทฤษฎี

บทที่ 2 แนวคิดวัฒนธรรมชุมชน

บทที่ 3 เศรษฐศาสตร์การเมืองของแนวคิด

บทที่ 4 วงศ์วานของคำศัพท์ “วัฒนธรรมชุมชน”

บทที่ 5 เขียน “วัฒนธรรมชุมชน”

บทที่ 6 การเขียน/การพัฒนา “หลัง” วัฒนธรรมชุมชน?

ภาคผนวก

วิวาทะว่าด้วย “การเขียน” วัฒนธรรมชุมชนความคิดเห็นต่อบทความเรื่อง “การเขียน” วัฒนธรรมชุมชน โดย กาญจนา แก้วเทพ

นิเทศศาสตร์การเมืองของ การเขียนโดย ยุกติ มุกดาวิจิตร

บรรณานุกรม

ดรรชนี

ไม่ โลกาภิวัตน์ ก็ วัฒนธรรมชุมชน : ความอับจนของความหวัง ?

วาทกรรมหลักของกระแสรอง

น่ายินดีพร้อม ๆ กับน่าแปลกใจอย่างยิ่งที่วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทเมื่อปี พ.ศ. 2538 จะได้รับการปรับปรุงและตีพิมพ์ตอนที่มันมีอายุได้เกือบสิบปี อันที่จริงวิทยานิพนธ์นี้ได้รับการต้อนรับอย่างดีเมื่อแรก เขียนเสร็จ ส่วนสำคัญเป็นเพราะการสนับสนุนของ ดร.ปริตตา เฉลิมเผ่ากออนันตกูล อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ และคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่เสนอบัณฑิตวิทยาลัย ประกาศเกียรติคุณเป็นวิทยานิพนธ์ดีเด่นในสาขามานุษยวิทยาปี 2538 แรงผลักที่สำคัญอีกแรงหนึ่งมาจาก ดร.ชัยวัตน์ สถาอานันท์ ผู้ให้โอกาส ผู้เขียนนำเสนอส่วนสำคัญของวิทยานิพนธ์ในการประชุมทางวิชาการ เชิงรัฐศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2538 หลังจากนั้นมา ผู้เขียนได้ปรับปรุงส่วน หนึ่งของวิทยานิพนธ์ตีพิมพ์ใน วารสารธรรมศาสตร์ และได้รับความกรุณาจาก ดร. กาญจนา แก้วเทพ ที่ทั้งอ่านและวิจารณ์อย่างละเอียด เมื่อปี พ.ศ. 2539 ตลอดจนอนุญาตให้นำมาตีพิมพ์ในที่นี้

การตีพิมพ์หนังสือนี้มีความหมายอย่างไร (อย่างน้อยที่สุดในทัศนะของผู้เขียนเอง)? ทำไมผ่านมาถึงเกือบสิบปีแล้ว สำนักพิมพ์หัวก้าวหน้าและช่างวิพากษ์วิจารณ์อย่าง ฟ้าเดียวกัน จึงเห็นว่า ประเด็นที่เสนอไว้ในวิทยานิพนธ์จะยังมีคนอ่านอยู่? ปรากฏการณ์ดังกล่าวบอกอะไรเราบ้าง?

การพิมพ์ครั้งนี้เป็นไปไม่ได้หากขาดแรงสนับสนุนลักษณะต่างๆ ของหลายๆ ท่าน เท่าที่สามารถเอ่ยถึงได้ในที่นี้ ได้แก่

ผู้เขียนขอบคุณสำนักพิมพ์ ฟ้าเดียวกัน ที่เห็นคุณค่าของการวิจารณ์ แม้เป็นการวิจารณ์ภายในกระแสรอง

ขอบพระคุณ ดร. ปริตตา เฉลิมเผ่า กออนันตกูล อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ในขณะนั้น และกรรมการวิทยานิพนธ์ท่านอื่นๆ ได้แก่ อาจารย์ธีรยุทธ บุญมี ดร. ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร และ ดร. เกษียร เตชะพีระ ที่ยินดีเหน็ดเหนื่อยกับการชี้แนะวิทยานิพนธ์ที่ไม่ได้อยู่ในขนบของวิทยานิพนธ์ทางมานุษยวิทยา อันที่จริงเข้าใจว่า ดร. ปริตตาน่าจะ เป็นนักมานุษยวิทยาไทยท่านแรกๆ ที่แนะนำแนวคิดเรื่องการทบทวนตนเองของกระแส “Writing Culture” ให้กับวงการมานุษยวิทยาไทยนอกเหนือจากกรอบความคิดหลักๆ ผู้เขียนได้จดจำและอาศัยคำแนะนำ วิพากษ์วิจารณ์ที่อาจารย์ที่ปรึกษาและกรรมการวิทยานิพนธ์ทุกท่านเสนอ เท่าที่สามารถระลึกได้หลังเกือบสิบปีที่ทำวิทยานิพนธ์มาเป็นพื้นฐานในการปรับปรุงเพื่อตีพิมพ์ครั้งนี้ อย่างไรก็ดี ข้อบกพร่องต่างๆ ในหนังสือย่อมเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน

ขอบพระคุณคณาจารย์สาขามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทุกท่านที่ประสิทธิ์ประสาทความรู้ และทำให้ผู้เขียนเชื่อมั่นว่า การเรียนการสอนวิชามานุษยวิทยาในประเทศไทยไม่ได้ด้อยพัฒนาไปกว่าในต่างประเทศ ผู้เขียนขอบคุณ ดร. ฉวีวรรณ ประจวบเหมาะโดยเฉพาะที่ท่านดูแลผู้เขียนอย่างเอาใจใส่ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษาขณะผู้เขียนศึกษาระดับมหาบัณฑิต

ขอบคุณเพื่อนๆ ร่วมและต่างรุ่นในสาขามานุษยวิทยาที่จับกลุ่มกันนอกห้องเรียน สร้างบทสนทนาที่ท้าทาย หนัก ๆ เร้าใจ จนหลายครั้งไม่เข้าใจอยู่เสมอ ๆ หากขาดซึ่งบรรยากาศที่ทุกคนโต้เถียงกันได้โดย ไม่โกรธกันดังกล่าว เชื่อว่าการทดลองทางวิชาการลักษณะใหม่ ๆ คงไม่งอกเงยขึ้น

ยุกติ มุกดาวิจิตร

[/bg_collapse]